Kompozytowe arkusze na bazie złota i nanorurek węglowych

Conductive, durable, flexible and resistant to corrosive atmospheres

El Dorado

Pomimo tego, że pojedyńcze nanorurki węglowe wykazują bardzo wysokie przewodnictwo elektryczne, problemem jest osiągnięcie podobnych rezultatów w obiektach makroskopowych zbudowanych na ich bazie. Nieustanne próby pokonania tego problemu przypominają poszukiwania El Dorado, gdzie ukryte zostało złoto jednego z wodzów plemion Ameryki Południowej. Trwały wiele lat i wymagały dużo wysilku, podobnie jak w przypadku próby rozwiązania tego problemu dotyczącego nanorurek węglowych, nad którym od długiego czasu pracują już grupy naukowe na całym świecie. Celem jest znalezienie sposobu by odpowiednio połączyć poszczególne nanorurki węglowe i umożliwić im przewodnictwo elektryczne na właściwym do ich ograniczeń poziomie.

Nie tylko błyszczące, ale również przewodzące

Jak zaobserwowaliśmy, dodatek nawet małej ilości złota pozwala lutowaćposzczególne nanorurki ze sobą i w dużej mierze poprawia to przewodnictwo elektryczne ich zbiorów. Co ważne, takie kompozyty na bazie złota i nanorurek węglowych cechują się dużą wytrzymałościa, elastycznością i są odporne na środowiska korozyjne, co otwiera nowe pole dla ich zastosowań. Dla porównania, dotychczas stosowane dodatki w postaci miedzi lub glinu nie są kompatybilne z wieloma czynnikami chemicznymi.

Więcej: http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0167577X17306985